Zin in je verhaal

Januari is van mijn vader. Het is de maand waarin hij is geboren en gestorven. Tien jaar geleden vertrok hij. Het hangt in de lucht deze maand of ik trek het aan. De verhalen over waardig sterven. Overgaan naar een ander bewustzijnsniveau is een bijzonder moment. Omgeven door rituelen. Soms met de kracht van oude tradities. Soms als een houvast.

Ik vraag me altijd af wat iemand nalaat. Niemand leeft voor niets. Je hebt betekenis voor anderen. Soms ‘hoor’ je dat pas ‘als er mooi gesproken wordt’ zoals mijn vader altijd zei. En glimlachend: ‘Wat erg toch dat er alleen goeie mensen dood gaan’. Maar het blijft mooi. Vertellen waarom die ander ertoe deed. Tv-spots van een grote uitvaartverzekeraar maken een beladen onderwerp opeens ook licht: ‘Bedank iemand als hij of zij nog leeft.’ Goed idee. Het maakt de wereld mooier. En de ander kan tenminste nog iets terugzeggen.

Wat denk je of hoop je dat ze ooit over jou zeggen? Wat laat je na als je terugkeert naar je oorsprong? Wat draag je hier en nu bij aan het leven op aarde, aan dat van anderen? Niet vanuit een calvinistisch moraal waarbij je jezelf wegcijfert. Of om er zelf iets voor terug te krijgen. Maar gewoon omdat je oog hebt voor een ander. Liefde in je.

De energie die de aarde steeds meer doordringt, is zacht en liefdevol. Als je vertraagt en naar de stilte in jezelf gaat, verbind je je ermee. Zo maak je deel uit van een groter geheel. In die innerlijke verbinding daarmee ervaar je wat ‘zijn’ betekent. In die ervaring is je ego niet belangrijk meer. Het gevoel dat door je heen stroomt, maakt je rustig. Je ‘weet’ opeens. Liefde geven valt dan licht. In die verbinding met jezelf en het grotere geheel ervaar je innerlijke kracht. In de verbinding met een ander schep je de wereld.

Je geeft zelf betekenis aan je ervaringen. Altijd. Ook ziekte, pijn of verdriet hebben geen zin in zichzelf. Die geef je er zelf aan. Of juist niet. Wel kun je vertellen hoe jij met je ervaringen omgaat, hoe je ze duidt. Daarmee ben je van betekenis voor een ander. Hoe ontleen je kracht aan wat het leven je brengt? Hoe schep je plezier in de ‘gewone dingen in het leven’? Wijs je op de vogels in je tuin? Vertel je hoe je in verlies iets van waarde vond?  Zo draag je bij. Creëer je de wereld. Elk verhaal doet er toe.

Vertel over wat je meemaakt en hoe je ermee omgaat. Vertel je verhaal en luister naar dat van een ander. Zo krijgt je leven zin. Zo ben je van betekenis. En of je dat ook lukt? Laat je verrassen tegen die tijd dat je ‘gewoon’ niets meer terug kunt zeggen. In ‘de eeuwigheid’ heb je vast meer dan genoeg tijd om over die mooie woorden na te denken.